ana Geldim
Yunus AHMED

Sana geldim içimde gül rengi bir şafakla,
Sana geldim saçımda sadef renginden akla.

Sana geldim ruhumu güllerle donatarak,
Sana geldim sevdayla alev alev yanarak.

Sana geldim çöllerden Yakub’lar ülkesinden,
Sana geldim Musâ’lar ve isâ’lar ilinden.

Sana geldim aşk koru; içimde altın rengi,
Örerken ümit yüklü bir mahşeri ahengi.

Sana geldim aşkımı ışık demeti yapıp,
Sana geldim Ya Rasûl, sana geldim ey habib.

Sana geldim bu halde, yoktur ismi melâlde,
Hüzünlü bir iklimde sana geldim bu hâlde.

Bu halim perişandır, yıkık dökük perişân,
Ama sana gelmekle alır insan binbir şân.

Hem nişan alır nurdan, kalbine aşk buhurdan,
Sana gelen yolcunun yüreği ince kıldan.

Sana geldim bu hâlde, saç sakalım karışık,
Sana geldim içimde ağlar derbeder aşık.

Sana geldim tut beni, kovma şefaatinden,
Kovma gedalarına sunduğun devletinden.

Kovma aşkından beni, ağyara kovma beni,
Bir ömür sevmek bana şart olsun sâde seni.

Başkasına kaymasın bu hercai yüreğim,
Sensin benim sonsuza kadar tek bir dileğim.

Sensin, senin aşkındır, acılarıma merhem,
Sensin, benim sevgilim Ey Nebiy-yi Muhterem.