A'T (Rubâiyyât)

Ey bâis-i îcâd-ı nizâm-ı dü serâ
Halk oldu senin nâmına cümle eşya
Düşmezse aceb mi hâke zilletle o kim
Tâbi' ola her kârda çün sâye sana

Ey zâtın olan Hazret-i Hakk'a mahbûb
Hüsnünden olur mihr-i münevver mahbûb
Na'l olsa sezâ Burak'ına ebruy-i hûr
Dergâhına şehper-i melâik çârûb

Ey mebde-i âlem sebeb-i mevcûdât
Vey sâhib-i ahlâk-ı hasen âlî zât
Kaadir mi olan nev'-i beşer meddâhın
Vasfına nüzûl eyledi çün kim âyât

İcâd-ı cenâna hilkatindir bâis
İdhâle bizi inâyetindir bâis
Ey şâh-ı rüsul kesretine cürmümüzün
Hep ârzu-yi şefâatindir bâis

Ey mefhar-i enbiyâ vü sâhib-i mi'râc
Sultân ü gedâ dergehine hep muhtâc
Düşmezse nola rûy-i zemîne gölgen
Arş, etti onu izzet ile başına tâc

ZÜBEYDE FİTNAT HANIM (v. 1780)