aat - 2

İsyanla âlûde bir mücrim-i âvareyim,

Cenâb-ı risâlet-penâha geldim ben fakir.

 

Derd-i hicrânla tepeden tırnağa yâreyim,

Bu kızıl dertten âh u vâhe geldim ben fakir.

 

Yandıkça yandım hasretiyle dilde dildârın,

Vuslat deyip bir ulu şâhe geldim ben fakir.

 

Göster keremin dîdelerim kan ile doldu,

Göster ne olur bârigâhe geldim ben fakir.

 

Yüz sürüp hâk-i pâye, sarıldım dâmenine,

Derde dermân bir afv-penâhe geldim ben fakir.

 

Yandı derûnum el amân ve hûn oldu sînem,

Âteşime su serpen şâhe geldim ben fakir.

 

Kurtar kayd-ı sivâdan aç artık nikâbını,

Bir nazar lutfeyle nigâhe geldim ben fakir.

 

Dehre sor efgânımı, sînemdeki âhımı,

Ey hicrânda penâhım râhe geldim ben fakir!

 

Aradım yıllar boyu, dolaştım vâdi vâdi,

Hepsi bir hayâlmiş, şehrâhe geldim ben fakir.