avza İştiyakı

Ben bir garib ve âvâre,

Oldu kalbim pâre pâre,

Tutuldum o gülizâre

Arz eyleyin bunu yâre,

 

                   Dîvâne etti beni,

                   Böyle ağlattı beni.

 

Bilmez oldum sağ u solum,

Ve, yitirdim doğru yolum;

Gece-gündüz hep melûlum,

Bir bîçâre zayıf kulum..

 

                   Dîvâne etti beni,

                   Böyle ağlattı beni.

Gönül yaslı, gözler çağlar,

Bu hasret sînemi dağlar,

Kederli bahçeler bağlar;

Ağlıyor hâlime dağlar..

 

                   Perişân etti beni,

                   Böyle ağlattı beni.

 

Dolaşırken hep mestâne,

Uğradı yol gülistâne,

Ravza namlı bağistâne;

Sığmaz dünyada destâne..

 

                   Perişân etti beni,

                   Böyle ağlattı beni.

 

Bozup attı her fendimi,

Bilmez oldum ben kendimi;

Nâm u nişânı, erdemi

Mecnûnların budur demi..

 

                   Dîvâne etti beni,

                   Böyle ağlattı beni..