azar-i İlâhî Karşısında Efendimiz (sav)
Bir gün Allah Resûlü bana: “Kur’ân oku da dinleyeyim” dedi. Ben de: “Ya Resûlullah! Kur’ân Sana nâzil olup dururken, ben Sana nasıl Kur’ân okurum” dedim. “Ben başkasından dinlemeyi severim” buyurdular. Bunun üzerine Nisâ sûresinin başından okumaya başladım.ve: âyetine gelmiştim ki “Yeter yeter” dediler. Döndüm baktım, Allah Resûlü ağlıyor ve gözyaşları çağlıyordu. Kalbi çatlayacak gibi olmuş ve dayanamama kertesine ulaşmıştı.

Âyet, O’na, ahiretteki dehşetli bir tabloyu sergiliyor ve şöyle diyordu: “Her ümmetten bir şahit, seni de bunlara şahit getirdiğimiz zaman nice olur.” (Nisâ/41)